"Zonder aarzeling en in alle eenvoud schrijft Petra, naast ingrijpende verpleegsituaties, in enkele verhalen ook akelig doeltreffend over de dubbelrollen in haar vak. Zij laat met haar verhalen zien hoe verpleegkundigen achter het formele masker van hun beroep, elk een eigen invulling geven aan de gezamenlijke passie: mensen ‘beter’ maken. Hoewel zij hiervan voornamelijk over zichzelf schrijft, geldt dit ook voor haar collega’s. Juist de inbreng van die individuele eigen’aardig’heden maakt de hulpverleningsrelatie zo boeiend en succesvol. Petra toont ons de kracht die daar vanuit gaat en hoe dit doorwerkt in de manier waarop de verpleegkunde aan het bed vorm krijgt".